Ulewanie, czy już refluks

0
424

ulewanie, czy już refluks

Ulewanie to wypływanie niewielkich ilości mleka z buzi noworodka.

Dzieje się tak w niedługim czasie po jedzeniu. Mały człowiek ma jeszcze niedojrzały przewód pokarmowy, a konkretnie zwieracz przełyku. Kiedy zwieracz działa zbyt słabo, pokarm niestety się cofa. U noworodków sytuacja taka może zdarzać się nawet po każdym posiłku.

Jeżeli dziecko dobrze przybiera na wadze, je i nie marudzi podczas posiłku oraz nie ma większych problemów z oddawaniem kału, raczej nie ma powodów do niepokoju. Ulewanie mija zbiegiem czasu, w miarę jak układ pokarmowy nabiera odporności. Zazwyczaj półroczne dziecko nie ulewa już wcale lub też w niewielkich ilościach. W przypadku dwulatka problem znika całkowicie.

Jak odróżnić ulewanie od wymiotów

Ulewanie nie powoduje u małego człowieka bólu ani dyskomfortu. Mleko może ulewać się w swojej naturalnej postaci, lub jako swoisty twarożek o kwaśnym zapachu. Oznacza to, że pokarm został już częściowo strawiony. Wymioty mają zupełnie inny przebieg. Są mocne i nieprzyjemne dla dziecka, ponieważ wstrząsają jego małym ciałkiem. W związku z tym maluch jest bardzo niespokojny i mocno płacze. Wymioty mogą zdarzyć się w każdym wieku i jeśli występują zbyt często, mogą być objawem wielu poważnych schorzeń. Dlatego jeśli niepokoi cię stan dziecka, udaj się z nim do pediatry.

Najczęstsze przyczyny ulewania

Kiedy dziecko jest małym łakomczuchem i bardzo szybko je, jednocześnie łapie duże ilości powietrza. Dziecko ma także skłonność do ulewania, kiedy ma czkawkę, dlatego też dobrze robić 1-2 minutowe przerwy podczas karmienia dziecka, tak aby mu się odbiło. Wówczas to należy po mału podnieść dziecko do pozycji pionowej i tak lekko przytrzymać, delikatnie poklepując po pleckach.

Problemy z ulewaniem pojawiają się także w momentach, gdy dziecko jest przekarmiane. Najlepiej karmić dziecko na żądanie lub też ustalić z góry pewne stałe, regularne godziny karmienia. Warto też zwrócić uwagę na pozycję, w jakiej karmione jest dziecko. Nie każda bowiem służy dobremu ssaniu i zjadaniu pokarmu. Najlepiej nie karmić dziecka w pozycji leżącej poziomej. Główka dziecka zawsze powinna być trochę wyżej aniżeli reszta ciałka. Jeśli mama karmi malucha sztucznym mlekiem, musi pamiętać, aby dziurka w smoczku była stosunkowo niewielka. Dzięki temu dziecko będzie pić o wiele wolniej, co zapobiegnie połykaniu powietrza.

Z całą pewnością niewskazane jest przebieranie oraz przewijanie dziecka tuż po karmieniu. W momencie, kiedy podnosimy dziecku nóżki do góry, powstaje zwiększone ciśnienie wewnątrzbrzuszne. Dla spokojnego posiłku dziecka, najlepiej przewinąć maluszka przed posiłkiem, aby miało czysto i nie odczuwało żadnego dyskomfortu. Po karmieniu dziecku powinno się odbić. Jeśli maluszek idzie spać, ułóżmy go na boczku, tak aby nie zachłysnął się.

Jednym z powodów ulewania jest również nietolerancja na mleko i jego pochodne. Jeśli zatem mama karmi piersią, musi odstawić wszelkie pochodne mleka. Jeśli dziecko karmione jest mlekiem sztucznym i również ma uczulenie na jego skład, wówczas lekarz wypisuje mleko zastępcze.

Kiedy po pomoc do lekarza?

Jeśli ilość ulewanego mleka nie zmniejsza się wraz z czasem, a dziecko nie przybiera na wadze lub zauważyłaś spadek jego masy ciała, trzeba zasięgnąć porady lekarza. Szczególnie w przypadkach, gdzie dodatkowo pojawia się przewlekłe zapalenie dróg oddechowych lub też zapalenie ucha środkowego. Może się bowiem okazać, że dziecko cierpi na refleks żołądkowo- przełykowy. Wówczas to dziecko musi przyjmować leki specjalistyczne, być na diecie oraz pod stałą opieką lekarza.

reklama

Refluks żołądkowo-przełykowy

Refluks jest bardzo męczącą chorobą dla dziecka, które bardzo mocno ulewa. Zwykle są to chlustające wymioty, które najczęściej występują po posiłkach. W bardziej zaognionych przypadkach maluch wymiotuje również między posiłkami, jak i w nocy. Dziecko często płacze z bólu, ponieważ wymioty tego typu powodują męczące pieczenie w przełyku. W niektórych przypadkach wymioty zabarwione są krwią lub też żółcią.

Jeśli dziecko wydaje specyficzne odgłosy typu: świszczący oddech, chrypka, lub cierpi na powracający kaszel, czy też duszności oraz często choruje na zapalenie krtani, mogą być to sygnały świadczące o refleksie żołądkowo- przełykowym.

Dzieci, które chorują na refluks bardzo często cierpią dodatkowo na inne choroby wywołane osłabieniem organizmu. Jedną z tych chorób jest nawracające zapalenie krtani, zapalenie ucha środkowego oraz u starszych dzieci, zapalenie zatok. W niektórych wypadkach refluks przyczynia się do występowania astmy oskrzelowej.

Refluks, który utrzymuje się u dziecka stosunkowo długo, może prowadzić do zapalenia przełyku. Chorobę tą należy jak najszybciej zacząć leczyć, aby nie pozostawiła po sobie przykrych konsekwencji. Leki mają za zadanie poprawić motorykę przełyku oraz żołądka, a także wzmocnić napięcie dolnego zwieracza przełyku. Jeśli ulewanie nie minęło wraz z wiekiem niemowlęcym, lekarze zazwyczaj wprowadzają również leki, które zmniejszają wydzielanie soku żołądkowego.

Czasami występuje potrzeba operacyjnego leczenia małych dzieci. Zdarza się to jednak niezwykle rzadko. Głównie w przypadkach, gdy choroba oporna jest na wszelkie środki farmakologiczne lub gdy choroba zagraża życiu maluszka, i osłabia jego układ oddechowy. Wszelkiego rodzaju zwłóknienia oraz owrzodzenia, również są wskazaniem do operacji.

Leczenie dzieci starszych, takich które już chodzą, zatem są w ciągłym pionie oraz mogą mieć regulowane i porcjowane posiłki jest zasadniczo łatwiejsze. Kuracja polega przede wszystkim na unormowaniu stylu życia dziecka. Dziecko musi jeść odpowiednio zbilansowane posiłki, nie może podjadać wieczorami, a podczas snu głowa musi być wyżej ułożona. Dziecko musi przyjmować leki, które zobojętniają kwas żołądkowy oraz leki, które przyśpieszają opróżnianie treści żołądkowych. Do leków nieodzownych należą również te, które zmniejszają wydzielanie soków żołądkowych. Niestety u starszych dzieci częściej spotykane są przypadki leczenia operacyjnego.

Dieta dziecka z refluksem

Podstawą działania leków jest odpowiednia dieta. Dziecko z refluksem powinno jeść potrawy beztłuszczowe, bogate w chude rodzaje wędlin oraz mięs, duszone lub też gotowane na parze. Wskazane są również chude produkty mleczne, typu: kefiry, czy też jogurty. Ważne jest również spożywanie warzyw, takich jak: marchew, szpinak, ziemniaki, kalafiory, buraki. Słodycze lepiej ograniczyć, ale wiadomo że z życia dziecka nie da się ich w pełni wykluczyć.

Wykluczyć niestety trzeba czekoladę oraz wszelkie fast- foody, jak i inne potrawy ciężkostrawne oraz wzdymające, a co się z tym wiąże również warzywa typu cebula, czy też fasola. Niewskazane są również wszelkie ostre przyprawy i soki, które maja kwaśny odczyn.

Życie dziecka z refluksem nie musi być wcale pozbawione jasnej strony dzieciństwa. Dieta może stać się przyjemnością. Jedynie rodzic musi bardziej się zaangażować, aby urozmaicać dietę dziecka. Dzięki właściwej opiece lekarskiej z chorobą refleksową dziecko może żyć jak jego rówieśnicy. Wszystko jednak sprowadza się do faktu, że już na wczesnym etapie niemowlęcym rodzice muszą być na tyle czujni, aby odkryć nieprawidłowości w zachowaniu swojego dziecka. Tylko szybko podjęte leczenie da satysfakcjonujące efekty i poprawi jakość życia małego człowieka.

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ