Genofobia – lęk przed seksem

3
1075

Genofobia – lęk przed seksem. Dotyka zarówno kobiet jak i mężczyzn. Skąd się bierze i jak można sobie z nią radzić?
Genofobia

Genofobia- skąd się bierze

W niektórych sytuacjach całkiem naturalne jest odczucie stresu czy lęku przed stosunkiem seksualnym. Sytuacje takie jak „pierwszy raz”, seks z nowym partnerem, powrót do sztuki kochania po dłuższej przerwie… Nie ma w tym nic dziwnego. Naturalne są też uzasadnione obawy przed zajściem w ciążę czy zarażeniem się chorobą. Powodem do niepokoju powinien być jednak stan, w którym lęk przed seksem całkowicie paraliżuje człowieka i utrudnia mu życie. Kiedy mimo żadnych, racjonalnych przesłanek sama myśl o intymnym kontakcie wywołuje silne napięcie i strach. Lęk przed seksem to zjawisko nazwane w medycynie genofobią.

Uraz z przeszłości

Osoby cierpiące na genofobię często potrafią wskazać przyczynę swoich problemów związaną z jakąś traumą seksualną z przeszłości. Są to ofiary molestowania, gwałtu, osoby, które zbyt wcześnie podjęły współżycie seksualne bądź doznały bólu podczas stosunku (np. z powodu choroby narządów płciowych). Do tej grupy należą też ludzie, których partnerzy w przeszłości, domagali się odbywania szybkich i gwałtownych aktów seksualnych. Czasami do genofobii doprowadzić mogą, po prostu, silne kompleksy lub nadmierny lęk przed niepowodzeniem. Znalezienie źródła swoich lęków to podstawowy krok do rozpoczęcia terapii.

Lęk irracjonalny?

Niektórym ludziom cierpiącym na genofobię ciężko jest znaleźć bezpośrednią przyczynę swojego urazu. Równocześnie są przekonani, że na tę chorobę cierpią „od zawsze”. W takim przypadku istnieje potrzeba głębszego sięgnięcia w ich podświadomość i cofnięcia się wręcz do czasów dzieciństwa – jak wiadomo – seksualność człowieka kształtuje się już od jego najmłodszych lat. Na podejście do spraw intymnych w dorosłym życiu, wielki wpływ ma stosunek rodziców do tych kwestii. Wielu ludzi cierpiących na genofobię przyznaje, że byli wychowywani bardzo radykalnie. Wszelkie ich przejawy zainteresowania sferami intymnymi były krytykowane lub wyśmiewane. Traumę może tez wywołać drastyczne spotkanie się w dzieciństwie z treściami erotycznymi np. ostrą pornografią. Innego rodzaju strach przed zbliżeniem okazywać mogą osoby wywodzące się z domu, w którym rodzice mieli problem z alkoholem (tzw. Dorosłe Dzieci Alkoholików). U nich zburzenie kontaktów intymnych może mieć związek ze strachem przed budowaniem bliskich, emocjonalnych relacji z drugą osobą.

„Fobia nabyta”

Czasami zdarza się, że kobieta, która wcześniej cieszyła się udanym życiem intymnym nagle zaczyna czuć niechęć i strach przed odbyciem stosunku. Najczęściej zdarza się to w sytuacjach kiedy kobieta odczuwa w jakimś sensie „utratę swojej kobiecości”. Związane z tym uczuciem są często min. operacje narządów płciowych, operacje amputacji piersi. Dla kobiecej psychiki nie jest też obojętny np. ciężko przebyty poród. W tych sytuacjach lęk przed intymnym kontaktem jest zrozumiały, wręcz naturalny, jeśli jednak po pewnym czasie nie mija sam „automatycznie”, również wtedy należy zwrócić się o pomoc do specjalisty. Czasami jakieś choroby czy infekcje powodują u kobiety bolesność stosunków. Takie stany wymagają wyleczenia farmakologicznego i powstrzymanie się od intymnych kontaktów, które – zamiast satysfakcji – przynoszą ból, jeszcze zanim dojdzie u kobiety do trwałego zniechęcenia seksem.

Gdzie szukać pomocy?

Przede wszystkim należy uświadomić samemu sobie, że seks to ważna dziedzina życia, z której można (i należy) czerpać przyjemność. Nie zmuszać się do kontaktów intymnych w sytuacjach dyskomfortu, ponieważ może to jedynie pogłębić problem. W drugiej kolejności należy zrozumieć, że genofobia to choroba, którą można wyleczyć. Oczywiście nieocenione jest w tej kwestii wsparcie wyrozumiałego, cierpliwego i kochającego partnera. Pozostałe problemy pomagają rozwiązać specjaliści. Jeżeli główną przyczyną lęku przed zbliżeniem jest ból odczuwany podczas stosunków, w zdiagnozowaniu i leczeniu pomoże lekarz ginekolog. Jeżeli przyczyna problemu leży głęboko w naszej podświadomości -pomocna może okazać się psychoterapia. Jeżeli więc wykluczony jest problem natury fizycznej koniecznie należy się udać do psychologa lub seksuologa. Jeżeli strach przed seksem wydaje się być całkowicie irracjonalny – pomocny będzie psychiatra, który podejdzie do tematu – po prostu – jak do leczenia zaburzeń lękowych. Również w tej terapii zaleca się przyjmowanie leków poprawiających nastrój i podnoszących libido. Najważniejsze aby nie poddawać się i nie wstydzić swojego problemu, a po ukończeniu terapii cieszyć się bogactwem swojego życia intymnego jeszcze przez długie lata.

Źródło zdjęcia: youngfolksociety.tumblr.com via Katharyn on Pinterest

reklama

3 KOMENTARZE

  1. mialem dluga przerwe w kontaktach seksualnych,mialem partnerke z ktora prawdopodobnie mam dziecko,zalamanie nerwowe ta sytuacja spowodowalo ze nieszukalem partnerki.od jakiegos czasu chodze na randki ale niejestem w stanie zblizyc sie do kobiety ,strach mnie ogarnia ,czuje sie zawstydzony kiedy kobieta chce sie zblizyc,bez watpienia mam genofobie.chcialbym ulozyc sobie zycie z kobieta bo samotnosc jest okropna,bede staral sie walczyc zeby cos zmienic w swoim zyciu ,nawet sprobowac odzyskac dziecko.popelnilem blad w zyciu za ktory drogo place.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here