Pracoholizm

1
737

pracoholizmPracoholizm to narastający problem społeczny, którego nie należy mylić z przepracowaniem, nieuzasadnioną ekonomicznie pogonią za pieniędzmi.

Żeby żyło się lepiej

Najczęściej zaczyna się zupełnie niewinnie: „jeszcze kilka nadgodzin i zmienimy meble w pokoju, jeszcze jeden projekt i kupimy nowy samochód, lub wyjedziemy na wymarzone wakacje”. Wszystko po to, żeby zapewnić sobie i rodzinie wyższy komfort życia. Z czasem jednak zwiększone tempo pracy utrzymuje się na stałym poziomie, a obietnice jego zwolnienia i odpoczynku odsuwane są na dalszy, bliżej nieokreślony termin. Nadgodziny nie mają końca, a po jednym projekcie pojawia się kolejny, a potem kolejny i jeszcze kolejny. W ten sposób pracownik zapętla się w wir pracy, a wykonywanie zadań pod presją czasu jest siłą motorową napędzającą go do dalszej aktywności zawodowej. Z czasem okazuje się, że nawet jeśli pierwotny cel został już dawno zrealizowany, on nie potrafi już inaczej funkcjonować.

Praca czy pracoholizm?

Jeszcze do niedawna pracoholizm kojarzony był wyłącznie z Japonią, w której notowano przypadki śmierci z przepracowania zwane karoshi. Od kilku lat pracoholizm dotyka też kraje europejskie, w tym również Polskę. Należy jednak wyraźnie oddzielić pracoholizm od przepracowania.

Osoba przepracowana żyje tylko myślą o mającym kiedyś nastąpić odpoczynku. Nieustannie więc czeka na koniec dnia pracy, na weekend, na urlop.

Pracoholik natomiast nie wyczekuje odpoczynku, wręcz odwrotnie. Boi się, że kiedy nie będzie go w firmie, odbije się to negatywnie na jej interesach. Nie potrafi przekazać swoich zadań innym pracownikom z obawy, że wykonają je źle.

Jak rozpoznać pracoholika?

Pracoholizm najczęściej dotyka osoby prowadzące własną działalność gospodarczą jak również osoby zajmujące stanowiska kierownicze oraz wykonujące wolne zawody.
Najczęstsze objawy pracoholizm to:

  • nieumiejętność rozmawiania o czymś innym niż praca,
  • nieustanne myślenie o pracy,
  • poczucie winy pojawiające się w dniu wolnym od pracy,
  • niezauważanie innych sfer życia poza pracą,
  • częste nadgodziny lub zabieranie pracy do domu,
  • ciągłe dążenie do perfekcjonizmu, rywalizowanie z innymi osobami,
  • praca kosztem odpoczynku, snu, realizowania dawnych pasji i zainteresowań,
  • brak czasu dla najbliższych,
  • nieumiejętność zorganizowania sobie wolnego czasu,
  • brak poczucia czasu upływającego w pracy,
  • życie w ciągłym pośpiechu,
  • niedotrzymywanie obietnic danych rodzinie,
  • spóźnianie się na rodzinne uroczystości,
  • zapominanie o urodzinach, imieninach i rocznicach.

Praca czyni wolnym

Popularne polskie powiedzenie głosi, że praca uszlachetnia. Niestety jej nadmiar również uwalnia, szczególnie od rodziny, przyjaciół, hobby, odpoczynku i radości z normalnego życia. Paradoksalnie u źródeł pracoholizmu leży często chęć polepszenia sobie i rodzinie statusu życia. Często jednak bywa tak, że praca mająca uszczęśliwić rodzinę, jest przyczyną jej rozpadu. Na wokandach sądowych nieraz padają oskarżenia żon, które samotnie wychowują dzieci i borykają się z trudami dnia codziennego, podczas gdy ich mężowie zajęci są wyłącznie praca zawodową. Cierpią również dzieci pracoholików, które mają ojców wyłącznie w akcie urodzenia, w rzeczywistości bowiem są zupełnie przez nich zaniedbane.

Efektem pracoholizmu jest również wyizolowanie społeczne. Życie towarzyskie pracoholika w zasadzie nie istnieje. Kontakty z przyjaciółmi są najpierw coraz rzadsze, a z czasem urywają się całkowicie. Nie ma też czasu na kontynuowanie dawnych pasji i zainteresowań, bowiem zawsze ważniejsze są sprawy zawodowe.

Pracoholizm jako zjawisko destrukcyjne

Pracoholik żyje w ciągłym pędzie, jego myśli rzadko zaprzątają problemy inne niż zawodowe, z czasem nawet utwierdza się w przekonaniu, że wszystko poza pracą jest nieważne i niegodne jego uwagi i tracenia czasu. Z tego powodu cierpi całe otoczenie osoby objętej nałogiem pracy, w szczególności zaś rodzina i współpracownicy. Jeśli pracoholik jest przełożonym, wprowadza nerwową atmosferę i narzuca swój styl pracy podwładnym, domagając się od nich całkowitego oddania się sprawom zawodowym.

Przede wszystkim szkodzi jednak sobie, bowiem niekontrolowany pracoholizm odbija się negatywnie na zdrowiu. Jego efektem może być fizyczne i psychiczne wyczerpanie, trudności z koncentracją, problemy psychiczne, zaburzanie nerwicowe i bezsenność.

W niektórych przypadkach pracoholizm przyczynia się do powstania wrzodów żołądka, zaburzeń na tle seksualnym, pojawienia się schorzeń sercowo – krążeniowych a nawet do zawału serca i śmierci.

Źródło zdjęcia: Uploaded by user via Déborah on Pinterest

reklama

1 KOMENTARZ

  1. dawno juz podejzewalam ,ze moj maz jest pracoholikiem ale to co sie wydazylo ostatnio utwirdzilo mnie ,ze sie nie mylilam.otoz, moj maz zaplacil mandat oraz stracil 6 punktow na wlasnym podworku.rano wyjezdzajac do pracy jak zwykle dojechal do kraweznika
    chodnika przy naszej posesji ,aby zobaczyc czy nie jedzie z lewa ,prawa it.d.tymczasem po prawym pasie jezdni pedzila pani z duza predkoscia ,zjechala na lewy pas jezdni na ktorym splywala strumieniami woda plynaca z lasu /brak studzienki w nowo remontowanej jezdni/ .pani wpadla w poslizg i wyladowala na slupie/otworzyly sie obie poduszki powietrzne wiec ile mogla jechac ograniczenie jest do 50 km /h.pani miala szczescie nic jej sie nie stalo.przyjechala policja ,szukaja winnych ,pani twierdzi,ze sie przestraszyla jak zobaczyla wyjezdzajacy zposesji samochod .moj naz twierdzi ,ze nie przekroczyl wysokosci kraweznika ,ale pod presja sytuacji/policja i rozhisteryzowana pani ,a przede wszyskim,ze spieszy sie do pracy i nie ma czasu wloczyc sie po sadach przyjmuje wine ikare na siebie,dla mnie to jest chore , nie potrafie tego zaakceptowac jesten zmartwiona .to moze skutkowac w dalsze przykre konsekwencje .pytam jak moge mu pomoc.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here